Stan Dziewic (ordo virginum, OV) należy do indywidualnej formy życia konsekrowanego, w odróżnieniu od Instytutów Świeckich, tworzących wspólnoty osób.
TROCHĘ HISTORII
Obrzęd konsekracji dziewic należał do cennych skarbów liturgii rzymskiej. Już w początkach Kościoła konsekrowano dziewice według uroczystego rytu, przez który stawały się one osobami konsekrowanymi. Dziewice w tamtym czasie mieszkały ze swoimi rodzinami albo we własnych domach. W swojej posłudze były do dyspozycji Kościoła, przede wszystkim przez modlitwę i pełnienie dzieł miłosierdzia.
Wraz z rozwojem życia monastycznego Kościół powiązał to powołanie z uroczystą profesją trzech rad ewangelicznych, życiem we wspólnocie, w posłuszeństwie przełożonemu i wspólną regułą, a na mocy dekretów Soboru Laterańskiego II (1139 r.) zaprzestano udzielania konsekracji dziewicom żyjącym w świecie.
Dopiero Sobór Watykański II podjął temat konsekracji dziewic żyjących w świecie. Odnowiony ryt został zaaprobowany przez papieża Pawła VI. Congregatio de Culto Divino w 1970 r. opublikowała ryt, który wszedł w życie 6 stycznia 1971 r. W Kodeksie Prawa Kanonicznego, promulgowanym 25 stycznia 1983 r., stanowi dziewic poświęcony jest kan. 604. Polski przekład Obrzędy konsekracji dziewic został zatwierdzony przez Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów w 1990 r. i wydrukowany w 2001 r. W 2006 r. zostaje powołana Podkomisja KEP ds. Indywidualnych Form Życia Konsekrowanego.
W Polsce do dzisiaj przyjęło konsekrację przeszło 80 dziewic żyjących w świecie.
GŁÓWNE OBOWIĄZKI DZIEWIC
1. Dziewice poświęcone Bogu z natchnienia Ducha Świętego składają zobowiązanie do życia w czystości, aby bardziej kochać Chrystusa i lepiej służyć bliźnim.
2. Dziewice chrześcijańskie zgodnie ze swym stanem i otrzymanymi charyzmatami powinny się oddawać pokucie, dziełom miłosierdzia, apostolstwu i gorliwej modlitwie.
3. Dziewicom zaleca się usilnie, aby dla lepszego spełnienia obowiązku modlitwy odmawiały codziennie Liturgię Godzin, zwłaszcza Jutrznię i Nieszpory. W ten sposób, łącząc swój głos z głosem Chrystusa, Najwyższego Kapłana, oraz Kościoła świętego, będą nieustannie wielbić Ojca Niebieskiego i wypraszać zbawienie świata.
WARUNKI DOPUSZCZENIA DO KONSEKRACJI DZIEWIC
Do konsekracji można dopuszczać dziewice żyjące w świecie, które:
a. ukończyły 25 rok życia;
b. nigdy nie zawierały małżeństwa ani nie żyły publicznie, czyli jawnie, w stanie przeciwnym czystości;
c. według ogólnej opinii przez swój wiek, roztropność i obyczaje dają rękojmię, że wytrwają w życiu czystym oraz poświęconym służbie Kościołowi i bliźnim;
d. zostały dopuszczone do konsekracji przez Biskupa Diecezjalnego.
Kandydatka pragnąca przyjąć konsekrację zwraca się bezpośrednio do Biskupa Diecezjalnego, przedstawiając: prośbę o dokonanie obrzędu konsekracji, opinię księdza proboszcza, opinię delegata biskupa odpowiedzialnego za formację a także życiorys i świadectwo chrztu.
Aby wiernie realizować swoje powołanie dziewica konsekrowana:
a. wedle możności codziennie uczestniczy we Mszy Świętej i adoruje Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie;
b. czyta Pismo Święte, odprawia rozmyślanie i sprawuje Liturgię Godzin, zwłaszcza Jutrznię i Nieszpory;
c. ma specjalne nabożeństwo do Maryi, która jest dla niej wzorem i oparciem;
d. często przystępuje do sakramentu pojednania i w sposób wolny obiera kierownictwo duchowe;
e. w przeżywaniu świętości ewangelicznej dziewica konsekrowana może podjąć wybraną przez siebie formę duchowości zakorzenioną w Tradycji Kościoła.
Dziewica konsekrowana jest zobowiązana sama zapewnić sobie mieszkanie (osobno lub z rodziną), stałe źródło utrzymania i świadczenia społeczne.
Widzialnym znakiem konsekracji jest obrączka.
.jpg)
